کاهش چشم گیر جرائم در ماه رمضان نشان می دهد بسیاری از مجرمین در واقع همان دینداران اند!
می توانید بازتاب های این نوشته را از طریق RSS 2.0 دنبال کنید.
۱۱ دیدگاه :)
دو نکته. اول اینکه دست گذاشتی رو نکته قشنگی. دوم اینکه، فکر کنم این کاهش جنایات هم از اون قصه های ساختگی باشه. به قول دوستی میگفت در دانشگاه ما سمینار علمی گذاشتن روی مفاید روزه. حالا اگه یکی نظرش این باشه که روزه ضرر داره باید کی را ببینه! این چه سمینار علمی ایه که از اول نتیجه اون علم (مفاید) مشخص شده!
-
خانم یا آقای م.ک! تولید علم یه سری قواعد داره که توی دانشگاههای ما رعایت نمیشه. مهمترینش بی طرفیه و همونطور که شما گفتین نداشتن قضاوت اولیه.
اخیراً توی دانشگاههای ایران یه چیزی مُد شده به نام «تولید علم دینی» که ظاهراً پرچمدارش حسن کچوئیانه. از اسمش هم معلومه چیکار میخوان بکنن دیگه. خلاصه ش میشه اینکه علم، دینی میشه. یعنی دیگه بی طرف نیست.
یعنی اگر یه نفر یه پروپوزال بنویسه مثلاً برای بررسی تفاوت میزان رادیکالهای آزاد در بدن روزه داران با یک گروه کنترلِ روزه ندار(!)، با اجرای طرح از اساس مخالفت میشه. مگر اینکه یک استاد خودی که از اول نتیجه کارش مشخص باشه بخواد کار رو انجام بده.
شکیب میگه: 
آقای خوشبین!!!!من با نظر شما ۱۰۰%مخالفم درواقع درماه مبارک رمضان مجرمین دیندار می شوند.
-
شکیب خان بستگی داره تعریفمون از دینداری چی باشه؟ وقتی این پست رو نوشتم تعریفم از دیندار کسی بود که معتقده خدایی وجود داره، و پیامبری فرستاده که اون پیامبر به مردم گفته به دستور خدا باید روزی ۵ بار نماز بخونید و سالی سی روز روزه بگیرید و یه سری کارهای دیگه. حالا کسی که به بخشی یا همه ی این دستورات عمل میکنه دیندار محسوب میشه. (البته بعضیها دوز دینداریشون بیشتره یعضیها کمتر) در مقابل اینها افرادی هستن که هیچ کدوم از این کارها رو انجام نمیدن و من بهشون میگم بی دین یا آتئیست یا به قول بعضیها کافر که این روزا تعدادشون هم داره به سرعت زیاد میشه!!
سیدمهدی علمی حسینی میگه: 
عجب مغالطة باحالی!!
نه عزیز دل برادر! این یعنی افزایش رویکرد به دین اگرچه از سوی بخشی از اجتماع باشه، فضایی ایجاد میکنه که فرصت گناه کمتر میشه.
و بعد اینکه جامعه ما یک جامعه دینداره! لااقل اسمش اینه و توی این جامعه همه جور آدم با سطوح دینداری صفر تا صد وجود داره و اسم همه مون هم دینداره. و چه کم اند دینداران راستین!
خلاصه اگر منظور از دین در واژة دیندار، وضعیت موجود دین است، سلمنا! والا فلا…
حجت محمودیان میگه:
عجب استدلال جالبی…….. به قول هالو جان:از کرامات شیخ ما این است!شیره را خورد و گفت شیرین است…..!!!!!!!
حبیب میگه:
لزوما چنین نتیجه ایی بدست نمی آید. قضاوت غیر علمی و غیر منصانه ایی است. شاید به نوع دینداری ما برگردد که طلبکارانه و به زمان های مشخصی از سال محدود است چون ماه رمضان و ۱۰ روز ماه محرم و…
در حالیکه در مابقی ایام رفتارهای ما مبتنی بر آموزه های دینی نیست . به عبارت دیگر اثر پایداری بر رفتارها و تعاملات اجتماعی ما ندارد. بلکه با دین نیز ریاکارانه و ابزاری برخورد می کنیم .
حبیب جان شاید دین اساساًهمین باشه! ریاکارانه و ابزاری برای برخورد!
در مورد قسمت اول بحثتون هم نظر بنده همونیه که بالاتر به آقای شکیب عرض کردم.
salam
omidvaram haleton khob bashe, zaheran shoma dar zammine suspension system kar kardin, man teze arshadam darin zaminast, age komakam konid mamnoon misham,vaghean niaz daram.montazere javabetonam
by ta hi
nemat.changizi@gmail.com
موافق میگه:
بزارین برای اوناییکه مخالفن من یجور دیگه معادله رو بگم: پلیس یه آمار از میزان جرم و بزهکاری داره( مثلا ۱۰۰۰مورد در ماه) خب بین این مجرم ها یه عده ثابتی هستن که نور دین به دلشون راه پیدا نکرده و علاوه بر ارتکاب جرم،روزه هم نمیگیرن، حالا وقتی همین پلیس میاد میگه که در ماه رمضان آمار جرائم کاهش “چشمگیر” داشته( مثلا شده ۱۰۰مورد درماه) یعنی این ۱۰۰ نفرهمون بزهکارایی هستن که دیندار نیستن! پس آن درصد چشمگیر همونهایی هستن که دیندار بودن . امیدوارم علمی بودن قضیه روشن شده باشه.
شما بفرمایید!
هه هه